Dane / Given | instalacja wernisaż

Dane / Given | instalacja

15.05. | sobota | godz. 18.00 czynna do godz. 22.00 |Noc Muzeów|

Kolejna odsłona multimedialnego projektu Wojciecha Pusia "DANE" jest konceptualnym podjęciem tematu „efektu motyla” w czasach społecznego łaknienia sławy i ekscesu. Głównym wątkiem jest przypadek/sprawa Madeleine McCann, dziewczynki zaginionej w Portugalii w 2007 roku, która przez fakt zniknięcia stała siępopularna. Historia Madeleine, modelowy mechanizm działania globalnych mediów jest dla autora sposobem wciągnięcia widza w narrację dziejącą się w świecie celebrytów, fantomów, złudzeń, zjawisk paranormalnych. Z fragmentów tej medialno-korporacyjnej rzeczywistości buduje kompleksowe dzieło, w którym wciela się w rolęperformera, opowiadacza historii, piosenkarza, reżysera, artysty współczesnego.

Projekt realizowany we współpracy z Galerią Entropia został zainicjowany performensem na Dużej Scenie Teatru Polskiego we Wrocławiu w 2009 roku. Obecna odsłona zawiera cykl fotografii, serię neonów tekstowych, instalację świetlną "Paparazzi", obiekt/rzeźbęoraz ścieżkę dźwiękową. Trwają prace nad art-thrillerem p.t "Given" opartym na historii Madeleine oraz interaktywną, sterowaną dźwiękiem zbieranym na żywo instalacją świetlną wykorzystującą technologię diodowych ekranów LED. Film "Given" i instalacja świetlna "Praia da Luz" będą zaprezentowane na jesieni 2010 w warszawskiej galerii LETO, jako ostatnia odsłona i podsumowanie wszystkich wątków projektu.

Wojciech Puś,
reżyser światła, autor wideoinstalacji, operator, coraz częściej performer, artysta multimedialny. Absolwent Wydziału Operatorskiego, Animacji i Efektów Specjalnych Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi (2004), obecnie asystent na tej uczelni w pracowni wideo i nowych mediów Józefa Robakowskiego. Stypendysta MKiDN. Zawodowo współpracuje z wieloma teatrami w Polsce kreując świetlną przestrzeńsceniczną. Większość jego realizacji teatralnych ma charakter instalacyjny  i funkcjonuje na zasadzie równouprawnienia z aktorami i innymi elementami spektakli. Swoje projekty, filmy, fotografie, instalacje realizuje również w  galeriach i centrach sztuki. Od 2008 roku współpracuje z galerią Entropia.

Więcej informacji:

W aktach sprawy McCann pojawił się wątek zjawisk paranormalnych i teleportacji, który swoje wybrzmienie znajdzie w filmie i jest już zasygnalizowany w cyklu fotograficznym. Fotografie prezentowane w Entropii są wyobrażonymi portretami Madeleine wnikającej w trakcie występu gwiazd pop (Madonna, Celine Dion, Lady Gaga...) w ich ciała, co powoduje, że przestają mieć
kontrolę nad swoim wizerunkiem. Fotografie ukazują moment lęku, ucieczki, paniki, osamotnienia i przerażenia w samym środku trwającego show. Istotnym zabiegiem jest pikselowa struktura tych refotografii – z bliska ich materia przypomina fakturę diodowych ścian LED – tak często wykorzystywanych przez gwiazdy pop na koncertach.

Seria tekstowych neonów, to seria prostych komunikatów i jednocześnie tytuły poszczególnych rozdziałów/części filmu „GIVEN”.
Wystawę otwiera neon – motto „DON'T GIVE ME PROBLEMS, GIVE ME SOLUTIONS” , to częste wyrażenie, zdanie-klucz, zdanie-wytrych stosowane w korporacjach, agencjach reklamowych, świecie showbiznesu. Według Pusia ten postulat jest niemożliwy do spełnienia na polu sztuki, która najczęściej prowokuje wiele pytań, na które nie ma zamiaru odpowiadać. Wręcz przeciwnie – często wikła nas w labirynt niedopowiedzeń, chętnie mnoży motywy i kolejne wątki zacierając nam „bezproblemowy” odbiór, do którego jesteśmy przyzwyczajeni. Kolejny neon „MAD|DIE” w niewinnym zdrobnieniu imienia Madeleine zawiera groźbę szaleństwa (mad) i śmierci (die).

W cyklu pojawiają się jeszcze dwa neony :

-„SCHONE SPIELE” - zwraca uwagę na trop „romantyczny” w historii McCann i jest zaczerpnięty z wiersza Goethego „Król Olch/Erlkonig”. Motyw tego romantycznego poematu (śpiewanego do muzyki Schuberta przez Miłosza Gałaja – studenta AM w Gdańsku) pojawi się również w ścieżce dźwiękowej wystawy w Entropii.
– „GET INTO THE CAR” - zdanie które zależnie od modulacji głosu i tonu wypowiadanych słów może się zmienić z groźby w zaproszenie, z prośby w rozkaz itd., i przez to jest w perwersyjny sposób transformatywne.
- „OMG” - ostatni z neonów to dobrze wszystkim znany skrót od słów „Oh My God” będących wyrazem zdziwnienia, zaniepokojenia, zafascynowania, przerazenia, podekscytowania. Dziś na forach internetowych tak reagujemy na nowy gadżet, tak komentujemy kolejny występ Lady Gagi, tak podniecamy się zaginięciem, egzekucją, morderstwem. Neon jest zaproszeniem do otwarciadrzwi za którymi...

Wystawę zamyka instalacja świetlna „Paparazzi” prezentowana w osobnym pomieszczeniu. Ideą Pusia jest aby każdy z widzów zmierzył się sam na sam z ciężarem loopu niekończącej się egzekucji wykonywanej przez piećdziesiąt wycelowanych w niego wyzwalanych fotokomórką fleszy.