Grabarka | wystawa Janusza Moniatowicza

Grabarka | wystawa Janusza Moniatowicza

Na przestrzeni 10 lat kilkakrotnie spędzałem czas wśród pielgrzymów przybyłych na Górę Grabarkę. Ta Święta Góra Prawosławia jest miejscem szczególnym; zasłynęła z cudu, jaki
wydarzył się w 1710 roku podczas epidemii cholery.  Legenda głosi, że uratowały się wtedy tysiące ludzi, którzy tam przybyli. Na Grabarce stoi cerkiew pod wezwaniem Przemienienia
Pańskiego, otoczona tysiącami wotywnych krzyży. We wschodniej tradycji święto Przemienienia Pańskiego, czyli Spasa, należy do najważniejszych świąt w roku i obchodzone jest szczególnie uroczyście.

Od wielu lat 18 i 19 sierpnia spotykają się tu pielgrzymi z całej Polski i zagranicy. Przynoszą różnej wielkości krzyże w określonej intencji. Krzyże zdobione są kwiatami i kolorowymi wstążeczkami. Stawia się na nich zapalone świece. Wierni w trudzie, skupieniu obchodzą trzykrotnie cerkiew na kolanach. Następnie podążają do pobliskiego żródła, aby obmyć twarz cudowną wodą. Przez dwa dni na cerkiewnym wzgórzu, wśród drzew i krzyży,oświetlonych blaskiem świec, pielgrzymi modlą się, śpiewająi biorą udział w nabożeństwach. W swoich fotografiach starałem się uchwycić niepowtarzalną atmosferę tego miejsca. Pokazać, jak tylko można najbliżej, emocje , które towarzyszą pątnikom. Nie jest to łatwe, kiedy staje się z kamerą wobec najbardziej osobistych przeżyć religijnych. Ludzie przychodzą tutaj ze swymi troskami, nadzieją i wiarą w spełnienie ich intencji. Dzielą się również swoimi radościami i szczęściem. Poza tym najzwyczajniej spotykają się ze swoimi rodzinami i przyjaciółmi. Fotografując w takich miejscach trzeba być niemal niewidocznym, aby błyskiem flesza czy odgłosem migawki nie zakłócić atmosfery danej chwili. Pobyt na Grabarce jest ogromnym przeżyciem i doświadczeniem. Jest to czas pełen refleksji pozwalających inaczej spojrzeć na samego siebie.

Janusz Moniatowicz