Habitaty | Nasze miejsca na ziemi | wystawa

Habitaty | Nasze miejsca na ziemi | wystawa

wiedza•wyobraźnia•sztuka•materia

Jest to prezentacja twórczości oraz osiągnięć naukowo-badawczych profesora Zbigniewa Bacia z Politechniki Wrocławskiej, twórcy nurtu habitat w architekturze. Można będzie zobaczyć projekty budynków, zapoznać się z ideą habitat i dowiedzieć się, jak powinny wyglądać osiedla idealnie dostosowane do potrzeb współczesnego człowieka.

Profesor Bać należy do nielicznych w kraju specjalistów i badaczy w dziedzinie projektowania i ochrony środowiska mieszkaniowego w ujęciu interdyscyplinarnym. Od wielu lat zajmuje się kreowaniem przestrzeni do życia, zapewniającej człowiekowi najkorzystniejsze warunki do wszechstronnego rozwoju. Jak wynika z badań z zakresu socjologii, psychologii i ekologii idealnym miejscem do życia dla człowieka jest osiedle, które liczy od 3 do 150 rodzin (gospodarstw domowych), poza tym relacje między tymi rodzinami mają cechy sąsiedztwa domowego, czyli dzieci znają się nawzajem, dorośli znają się z imienia. Zdaniem badaczy człowiek może żyć i rozwijać się w odpowiedni sposób tylko wtedy, kiedy mieszka na osiedlu nie przekraczającym 500 osób, w większych skupiskach zaczynają występować patologie.

Każdy habitat jest niepowtarzalny, ma jakąś cechę wyróżniającą go od sąsiednich, przy ich projektowaniu architekt zawsze konsultuje się z przyszłymi mieszkańcami i oni mają wpływ na przykład na układ swojego mieszkania. Celem nurtu „Habitat” powstałego we Wrocławiu w 1984 roku była chęć przeciwstawienia się niedoskonałościom programowym i ideowym osiedli z wielkiej płyty budowanych w latach 60., 70. i 80. Jednak zdaniem profesora Bacia także dzisiaj developerzy nie korzystają z rozwiązań habitatu i nie dbają o potrzeby przeszłych mieszkańców. „Nawet, jeśli osiedle ma liczyć więcej niż 500 mieszkańców ideę habitat da się zastosować. W takich przypadkach większe osiedle trzeba podzielić na mniejsze części na przykład przy pomocy zieleni”.

Zbigniew Antoni Bać, urodzony w Rzeszowie, jest architektem, profesorem Politechniki Wrocławskiej. Obecnie pracuje także na Uniwersytecie Zielonogórskim. W latach 1980-1983 był wykładowcą na Uniwersytecie w Mosulu (Irak). Jest autorem 45 prac naukowych i autorem i współautorem 180 opracowań projektowych, krajowych i zagranicznych, w tym 40 opracowań konkursowych. Profesor Bać, w zespole, uzyskał I nagrodę za projekt Opery i Teatru Narodowego w Nowym Sadzie (była Jugosławia, dziś Serbia); otrzymał także wyróżnienie specjalne w Japonii za projekt „Prefabrykowanego domu mieszkalnego przyszłości”. Ponadto jest autorem 35 projektów nagrodzonych w kraju i za granicą, 60 projektów realizacyjnych oraz 4 projektów, które powstały w Iraku.