Most Św. Klary

Połączenie wysp Słodowej i Bielarskiej


Nazwa:Most Św. Klary
Adres:

Połączenie wysp Słodowej i Bielarskiej

Most Św. Klary


Historia obiektu:

Wyburzenie, w roku 1975 pozostałości zabytkowych młynów Św. Klary wzmiankowanych już w latach 1262—1288, odbiło się szerokim echem w opinii publicznej i spotkało się z powszechnym potępieniem. Po młynach pozostały jedynie ściany fundamentowe, zagospodarowane i zakonserwowane później. Pozostały również koryta robocze młynów, zdewastowane i zachwaszczone aż do 2001 roku kiedy to cały terem wraz z murami koryt został pięknie uporządkowany. Oparty na murach koryt i ponad nimi istniał most zwany Mostem Św. Klary (Clarenbrücke) od dawniej istniejącej tam wyspy Św. Klary która przestała być wyspą w XIX wieku, po zasypaniu północnej odnogi koryta Odry i zlikwidowaniu mostu Fortuna. Most Św. Klary, łączący wyspy Słodową i Bielarską, był w swojej historii wielokrotnie przebudowywany. Jego współczesna konstrukcja pochodzi z roku 1992.

Most jest dwuprzęsłowy. Poszczególne przęsła stanowią swobodnie podparte belki stalowe o zmiennej rozpiętości, zależnej od szerokości rynien. Szerokość ta waha się od wody górnej między 9—9,7 m, i od wody dolnej – 5,25—5,85 m. Na belkach głównych wykonano drewniany pomost z jezdnią i chodnikami z desek. Długość mostu wynosi 20,6 m, szerokość pomostu 6,08 m, jezdnia 3,4 m, chodniki 2 x 1,0 m.

Obie połączone ze sobą mostem Św. Klary wyspy, tj. Bielarska i Słodowa leżą w widłach Odry Miejskiej i łączą się z lądem stałym tj. Bulwarem Słonecznym i ul. Drobnera kładką Bielarską oraz z wyspą Młyńską i Ostrowem Tumskim mostem Słodowym. Pierwotnie wyspy te nosiły nazwy Bielarska Tylna (Hinterbleiche) i Bielarska Przednia (obecnie Wyspa Słodowa). Nazwa wyspy Bielarskiej pojawiła się w XVIII wieku i pochodzi od działających tu bielarzy płótna. Od średniowiecza do 1810 roku należała do klasztoru Św. Klary, później do miasta. Około roku 1242 powstał tu pierwszy młyn wodny należący do klasztoru Klarysek, drugi (ok. 1275) należał do klasztoru Franciszkanów Św. Jakuba, później przeszedł na własność klasztoru Klarysek. Młyny te zwane młynami Św. Klary przetrwały jak to już wspomniano do 1975 roku kiedy to zostały wyburzone. Wyspę Słodową objęto w XVIII wieku rozbudowywanymi na prawym brzegu Odry fortyfikacjami. Po ich likwidacji (po 1807 roku), zabudowano wyspę zabudową mieszkaniową, która czasie Wojny uległa prawie w całości zniszczeniu. Obecnie wyspy Słodowa i Bielarska mają charakter parkowo spacerowy.

źródło mostypolskie.pl


Dodaj do:

Mapa




Komentarze


Brak komentarzy.


Dodaj komentarz

Nick:
Treść:
 

© 2008 - 2013 - Punkt Informacji Kulturalnej - Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Projekt i Wykonanie: BetterSite.pl, Utrzymanie i Rozwój: Stermedia
email marketing