Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Jedno z najważniejszych polskich muzeów, znane głównie z niezwykle cennego zbioru sztuki średniowiecznej oraz unikatowej, najciekawszej w kraju kolekcji polskiej sztuki współczesnej. W zbiorach, które w sumie liczą prawie 200 tysięcy obiektów, znajdują się dzieła malarstwa polskiego i europejskiego, rzeźby, ceramika, szkło, wyroby rzemiosła artystycznego. Do najcenniejszych dzieł z epoki średniowiecza należą rzeźba tronującej Marii na lwach z XIV wieku czy wykonana ze złoconego srebra Herma relikwiarzowa świetej Doroty. W salach poświęconych sztuce baroku można oglądać część największej w Polsce kolekcji obrazów Michaela Willmanna zwanego „śląskim Rembrandtem”. W galerii sztuki polskiej XVII-XIX w. pokazywane są prace tak znanych twórców jak Aleksander Gierymski, Artur Grottger, Jacek Malczewski, Jan Matejko, Józef Chełmoński, Henryk Rodakowski, Stanisław Wyspiański i Olga Boznańska. Natomiast kolekcja polskiej sztuki współczesnej składa się z 20 tysięcy eksponatów i obejmuje wszystkie dyscypliny artystyczne od malarstwa, grafiki i rysunku, rzeźby, szkła, ceramiki, fotografii aż do environment, projektów konceptualnych i dokumentacji happeningów. Wystawa będąca autorską propozycją jej kuratora Mariusza Hermansdorfera jest prezentacją obszernych zestawów prac wybranych artystów, od ich dzieł najwcześniejszych do ostatnich. Wśród pokazywanych prac są dzieła m.in. Witkacego, Jaremy, Nowosielskiego, Hasiora, Lebensteina oraz największą w Europie kolekcje dzieł Magdaleny Abakanowicz.

Ciekawostą jest tak zwana „sala osobliwości”, gdzie pokazany jest między innymi portret z ruszającymi się oczami oraz mumia egipska. Warto także wspomnieć o pracach artystów włoskich, francuskich, niderlandzkich, a także twórców działających w Austrii i krajach skandynawskich (dzieła te udostępniane są publiczności na wystawach czasowych). Do najcenniejszych objektów sztuki obcej należą „Pejzaż zimowy z łyżwami i pułapką na ptaki” z pracowni Pietera Brueghela Młodszego obraz „Wieczorem” Wassily Kandinsky’ego.


Muzeum Narodowe we Wrocławiu
pl. Powstańców Warszawy 5,
50-153 Wrocław

Godziny otwarcia:


                 Czas zimowy, od 1 X do 31 III                                         Czas letni, od 1 IV do 30 IX


Poniedziałek                                                          nieczynne


Wtorek             10.00 – 16.00                                                                        10.00 – 17.00


Środa                10.00 – 16.00                                                                         10.00 – 17.00


Czwartek          10.00 – 16.00                                                                         10.00 – 17.00


 Piątek              10.00 – 16.00                                                                         10.00 – 17.00


Sobota              10.00 – 17.00                                                                         10.30 – 18.00


Niedziela          10.00 – 17.00                                                                          10.30 – 18.00


Bilety 

normalny – 15 zł
ulgowy – 10 zł
dla grup szkolnych – 5 zł
rodzinny – 10 zł (rodzic), 5 zł (dziecko)
dzieci do lat 7 – bezpłatnie
uczniowie i studenci do 26 roku życia – 1 zł (wejście na wystawy stałe)
bilet specjalny – 1 zł


Wystawy stałe

Sztuka śląska XII – XVI w. 
Muzeum Narodowe we Wrocławiu posiada jedną z najcenniejszych w Europie kolekcji sztuki średniowiecznej. Jedna z dwóch części wystawy jest prezentacją śląskiej rzeźby kamiennej, druga ukazuje przemiany dokonujące się w gotyckiej rzeźbie drewnianej i malarstwie tablicowym. Większość zabytków pochodzi z retabulów (nastaw) ołtarzowych. Ekspozycję uzupełniają zabytki średniowiecznego rzemiosła artystycznego. Wystawa jest prezentowana w nowoczesnej aranżacji, sale wyposażono w specjalistyczne oświetlenie, a ich ściany pomalowano na kolor zielony, który powoduje, że barwne polichromie i złocenia rzeźb prezentują się bardziej efektownie.

Sztuka śląska XVI – XIX w.
Wystawa jest przeglądem dorobku artystycznego regionu, poczynając od renesansu, a kończąc na czasach kształtowania się nowych tendencji stylowych na początku XX wieku. Pokazywane są zabytki malarstwa, rzeźby, grafiki i rzemiosła artystycznego. Prezentowana w nowoczesnej aranżacji kolekcja ma międzynarodowe znaczenie, gdyż ukształtowana została przez ścierające się na Śląsku wpływy czeskie, austriackie, pruskie, włoskie, francuskie i niderlandzkie. Do najcenniejszych obiektów pokazywanych na tej wystawie należą dzieła Michaela Willmanna.
Sztuka polska XVII-XIX w.
Zespół zabytków artystycznych o ogólnonarodowym charakterze ze szczególnym uwzględnieniem najbardziej spektakularnych przykładów kultury terenów kresowych, środowisk artystycznych Lwowa, Wilna oraz innych ośrodków południowo-wschodniej przedwojennej Polski. Wśród obiektów pokazywanych na tej wystawie znajdują się m.in. obrazy Gierymskiego, Grottgera, Malczewskiego, Matejki, Chełmońskiego, Rodakowskiego i Boznańskiej.

Sztuka Europejska XV-XXw.

Pieter Brueghel Młodszy, Agnolo Bronzino, Cosimo Rosselli, Giovanni Santi – ojciec Rafaela, Łukasz Cranach,  Francisco de Zurbarán i  Wassily Kandinsky – to tylko niektórzy z wybitnych artystów, których prace pokazane zostały na tej ekspozycji.  Stała prezentacja sztuki europejskiej powróciła do wrocławskiego Muzeum Narodowego po 20 latach nieobecności.


Wystawę rozpoczyna zestawienie dwóch renesansów – włoskiego i północnoeuropejskiego. Na początku pokazane zostały różnice w podejściu ich przedstawicieli do tematyki religijnej. W tej części można zobaczyć z jednej strony prace Włochów: Cosimo Rossellego, Giovanniego Santi, Parisa Bordone, Agnolo Bronzino, a z drugiej artystów niderlandzkich i niemieckich, w tym rodziny artystyczne Cranachów i Holbeinów. Następnie pokazane zostało znakomite malarstwo XVI-wieczne powstałe pod wpływem idei humanizmu, przemian obyczajowych i refom religijnych. Nowe świeckie tematy podejmują, m.in.: Pieter Brueghel Młodszy, Frans Floris, Osias Beert i Johann Glöckler. Kolejna część wystawy to prezentacja twórców Złotego wieku malarstwa niderlandzkiego. Tu widzowie zobaczą m.in. prace Antoine’a Palamedesza, Jana van Bijlerta, Simona de Vos oraz sceny rodzajowe z codziennego życia, portrety i krajobrazy. Malarstwo włoskie okresu baroku zaprezentowane zostało w zestawieniu z pracami italianistów z północy – można zobaczyć na przykład rzymskie sceny amsterdamczyka Jana Weenixa i antwerpczyka Jana Fransa Bloemena. Nie zabrakło też barokowych obrazów malarzy pochodzących z Cesarstwa Habsburskiego i dla porównania z Francji, Hiszpanii i Polski (m.in. Harms, Brandl, Willmann, Scheffler, Chardin i Zurbaran). Okres nowożytny w malarstwie europejskim wieńczy znakomity zespół XVIII-wiecznych prac powstałych w środowisku Akademii Sztuki w Wiedniu. W sali zaaranżowanej na dawny Gabinet Konesera zaprezentowane zostały m.in. prace wybitnych malarzy austriackich Johanna Michaela Rottmayra, Johanna Georga Platzera i Martina Johanna Schmidta.
Kolejne części wystawy to prezentacje najważniejszych kierunków stylowych począwszy od klasycyzmu, poprzez romantyzm, biedermeier, historyzm, realizm, impresjonizm i symbolizm. Ze względu na charakter wrocławskiej kolekcji jest to głównie malarstwo niemieckie.

„Możemy pochwalić się wybitnymi dziełami najbardziej znanych niemieckich twórców – mówi Piotr Łukaszewicz kurator wystawy – pokazujemy między innymi prace Josepha Antona Kocha, wybitnych romantyków Johana Christiana Dahla i Ludwiga Richtera, przedstawicieli realizmu Ferdinanda von Rayskiego oraz czołowych impresjonistów Lovisa Corintha i Maxa Slevogta.  Sztukę francuską reprezentuje m.in. malarka Elisabeth Louise Vigée-Lebrun i jej „Portret Fanny z Malzanów Biron”.

Ozdobą tej części wystawy jest obraz Wassilego Kandinskiego zatytułowany „Wieczorem”. To jedyna praca tego wybitnego artysty w polskich zbiorach.
Wystawę zamyka prezentacja różnych kierunków awangardowych 1. połowy XX w.: ekspresjonizmu, abstrakcjonizmu i

nowego realizmu (m.in. Max Pechstein, Kurt Schwitters, Alexander Kanoldt).W sumie pokazanych zostało ponad 200 obrazów. Prezentacji malarstwa towarzyszą wybrane przykłady rzeźby od późnego gotyku poprzez barok (Balthasar Permoser), klasycyzm (Christian Daniel Rauch) po modernizm (Georg Kolbe).
W korytarzu, w sąsiedztwie sal wystawienniczych, prezentowane są zbiory rzemiosła artystycznego w układzie chronologicznym. Stanowią one przegląd historii rękodzieła europejskiego od XVI do początków XX w. i dobrze informują o jego najważniejszych nurtach i przemianach.

Wcześniejsze wystawy stałe sztuki europejskiej
w Muzeum Narodowym we Wrocławiu
Galeria Malarstwa Obcego – czynna była w latach 1973-1987 r.
Galeria Sztuki Europejskiej XV-XX w. – czynna od 1988 do 1992 r.