Muzyka i modlitwa | Leo Festiwal

Study for strings (1943) jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów Pavla Haasa. Premiera utworu odbyła się w Terezinie; dyrygował Karel Ančerl, który po wojnie zrekonstruował i zmodyfikował niektóre partie orkiestrowe. Haas wprowadził do swej twórczości motywy morawskich pieśni ludowych, śpiewów żydowskich oraz rytmikę jazzową. Jego styl jest najbardziej rozpoznawalny w operze Šarlatán oraz zbiorze pieśni 4 písně na slova čínské poesie.

Kol Nidrei (Wszelkie Ślubowania) to modlitwa otwierająca nabożeństwo wigilii Jom Kippur (Dnia Pokuty) – trzykrotnie odśpiewywane prośby o wybaczenie niedotrzymanych obietnic. Max Bruch zapoznał się z tą tradycją podczas studiów u Ferdinanda Hillera, przyjaciela Abrahama Jacoba Lichtensteina – głównego kantora berlińskiej synagogi. Kompozycja Brucha oparta jest na dwóch tematach: pierwszy z nich jest przekształceniem śpiewu Kol Nidrei, drugi wykorzystuje fragment parafrazy psalmu 137 Nad rzekami Babilonu siedzieliśmy i płakaliśmy.

Drei Stücke Erwina Schulhoffa powstały w 1910, jednak opublikowane zostały prawie sto lat później. Na styl kompozytora znacząco wpłynęła fascynacja niemieckimi romantykami, a w późniejszym czasie kontakty z dadaistami, ekspresjonistami oraz jazzem. Schulhoff interesował się także gatunkami klasycystycznymi, czego dowodem jest niniejsze dzieło.

Quatour pour la fin du Temps (Kwartet na koniec świata) jest efektem głębokiej religijności Oliviera Messiaena, nazywanego „kompozytorem teologicznym”. W odróżnieniu od innych twórców opiewających prawdy wiary, ale skupiających się głównie na aspekcie śmierci i cierpienia (pasje, Stabat Mater), Messiaen koncentrował się na tajemnicach chwały i radości. Apokalipsa św. Jana, zawierająca opisy szlachetnych kamieni, którymi wyłożone są fundamenty Miasta Niebiańskiego, nieustannie inspirowała kompozytora – Quatour jest jednym z utworów powstałych w wyniku tej fascynacji.

Ramona Słobodzian