Otomo Yoshihide i The Thing | koncert

THE THING & OTOMO YOSHIHIDE

    Szwedzko-norweska grupa The Thing rozpoczęła działalność w lutym 2000 roku podczas serii koncertów i sesji nagraniowych w Sztokholmie. Jej członkowie - Mats Gustafsson, Paal Nilssen-Love i Ingebrigt Haker Flaten są doskonale znani na międzynarodowej scenie jazzowej. Współpracują m.in. z Peterem Broetzmannem, Joe McPhee, Paul Lovensem czy Barry Guy'em. Uznawani są powszechnie za jeden z dwóch (obok grupy Atomic) najciekawszych skandynawskich zespołów wykonujących muzykę improwizowaną. Ich twórczość wywodzi się z tradycji niemieckiego, brytyjskiego i amerykańskiego free jazzu lat sześćdziesiątych, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Dona Cherry'ego, który przez wiele lat mieszkał w Sztokholmie. W repertuarze grupy są słabiej znane kompozycje Cherry'ego, które powstały podczas jego pobytu w Szwecji. Wszystkie do tej pory wydane płyty The Thing (The Thing, Action Jazz, Live At Bla, Garage, Sounds Like A Sandwich, I See You Baby) były znakomicie przyjęte zarówno przez krytyków, jak i fanów. Recenzent "All About Jazz" stwierdził: Koncerty tych trzech znakomitych improwizatorów są niesamowitą mieszanką tradycji, awangardy, energii i szaleństwa; w rezultacie otrzymujemy dawkę wspaniałej muzyki, na którą po prostu nie sposób pozostać obojętnym.

    Yoshihide Otomo jest japońskim awangardowym gitarzystą, turntablistą, multiinstrumentalistą, liderem zespołów i kompozytorem. Studiował na Uniwersytecie Meiji w Tokyo. Początkowo grał w zespołach rockowych, ale będąc pod wrażeniem twórczości gitarzystów Dereka Baileya i Masayuki Takayanagi (u którego pobierał lekcje gry) oraz saksofonisty Kaoru Abe dość szybko zwrócił się ku muzyce improwizowanej. Najważniejszymi założonymi przez niego zespołami były Ground Zero, Filament (razem z Sachiko M), I.S.O. (razem z Sachiko M i Yoshimitsu Ichiraku) oraz Otomo Yoshihide New Jazz Ensemble (w skrócie O.Y.N.J.E.). Otomo Yoshihide współpracował m.in. z Billem Laswellem, Johnem Zornem i Fredem Frithem. Nagrywa i występuje również solo. W roku 1990 założył legendarną później grupę Ground Zero, dużą liczebnie, stale zmieniającą skład i stylistykę, określaną czasem noise rock, choć ocierającą się czasem o awangardę. W 1991 roku Otomo po raz pierwszy wystąpił poza Japonią; pojechał z zespołem Ground Zero do Hong Kongu by zagrać z lokalnymi muzykami w koncercie pod hasłem Best of Indies. W grudniu tego samego roku wystąpił w Berlinie w składzie Koichi Makigami (wokal), Yuji Katsui (skrzypce), Hiroshi Higo (bas), David Moss (perkusja), i Frank Schulte (gramofony). Odtąd Otomo co roku koncertuje poza Japonią. Chociaż Ground Zero było głównym polem eksperymentów Otomo, pomiędzy rokiem 1992-1994 prowadził kilka innych projektów. Pierwszy z nich - Double Unit Orchestra - składał się z dwóch grup dyrygowanych równocześnie. Drugi - Celluloid Machine Gun - sam Otomo określał mianem "muzyki świata w stylu filmów z Hong-Kongu". Od grudnia 1993, przez około rok, prowadził formację Mosquito Paper, której nazwa jest slangowym określeniem tabloidu wypełnionego plotkami i wymyślonymi nowościami. Na jej występy składała się nie muzyka, ale czytane teksty; Otomo chciał pokazać związek muzyki z mową. Oba projekty zostały z czasem wchłonięte przez Ground Zero, co doprowadziło do nagrania płyty Revolutionary Pekinese Opera. Inny projekt z tego okresu (1992-98) to Sampling Virus Project, który polegał na przekazywaniu kolejnym muzykom sampli; idea podobna do wirusa komputerowego, który powiela się, przekształca, tworząc coś nowego, bez żadnej kontroli jego twórcy. W 1998 roku zespół Ground Zero rozpadł się; już w końcowym okresie jego działalności Otomo założył duet Filament z Sachiko M, którego instrumentarium ogranicza się do fal sinusoidalnych wydobywanych z "pustego samplera" Sachiko M oraz kliknięć i brumień gramofonów Otomo. Duet poszerzony o Yoshimitsu Ichiraku (elektronika, bębny) występował pod nazwą I.S.O., grał w pełni improwizowaną muzykę elektroniczną. W porównaniu z Ground Zero, był to zasadniczy zwrot w jego twórczości - hałas zastąpiły subtelne, minimalistyczne dźwięki, dynamika ustąpiła miejsca teksturze. W lipcu 1999 Otomo założył Otomo Yoshihide's New Jazz Ensemble, który grał bliski tradycji jazz (w tym kompozycje Charlesa Mingusa i Erica Dolphy'ego), wzbogacony o pasaże fal sinusoidalnych Sachiko M oraz elementy hałasu. Grupa wydała dwie płyty w wytwórni Tzadik Johna Zorna: Flutter oraz Dreams. W Japonii pod nazwą Otomo Yoshihide's New Jazz Quintet ukazały się płyty ONJQ Live (2002) oraz we współpracy z producentem i DJ-em Tatsuya Oe ONJQ OE i Tails Out (obie płyty 2003). Pod własnym nazwiskiem Otomo wydał płyty Cathode (1999), z utworami bazującymi na falach sinusoidalnych i samplach, Anode, zawierającą grupowe improwizacje regulowane pre-definiowanymi zasadami podobnymi do utworów-gier Johna Zorna.

Otomo Yoshihide i The Thing połączyli swoje siły, by w 2009 roku wydać wspólną płytę zatytułowaną Shinjuku Crawl. Szaleństwo skandynawskich instrumentalistów w połączeniu z niezwykłością improwizacji Otomo przyniosło efekt w postaci wspaniałego i oryginalnego krążka, który znaczy ważny ślad  w dziedzinie kolaboracji muzycznych.