Artyści z Polski, USA i Islandiirealizują w przestrzeni miejskiej projekt, którego celem jest artystyczna interpretacja pojęcia WODY . Rzeka i centrum miastato obszary, w których artyści przedstawiają swoje instalacje. W ramach projektu prezentowane są cztery ekspozycje. Marek Ranis z Charlotte w USA w instalacji Ciepło-Zimno odkrywa w środku lata fragment oceanu z pływającymi krami lodowymi, na których widzowie mogą usiąść i się zrelaksować. Z kolei Susan Brenner z Charlotte prezentuje instalację, która stanowi metaforę szeroko rozumianej ZMIANY, jakiej uległo środowisko wodne i przedstawia jej pozytywne i negatywne skutki. Na projekt składają się projekcja filmu animowanego, dla którego ekranem staje się tafla rzeki oraz prezentacja pojedynczych klatek z tego właśnie filmu. Maja Godlewska w ramach przygotowanej instalacji Cumuli rozwiesza w przestrzeni miejskiej chmury, które stanowią jedną z form, w jakich w przyrodzie występuje woda. Artystka traktuje je w sposób symboliczny: Sytuuję je między czymś widocznym a wyobrażonym, zdefiniowanym a bezkształtnym, postrzegam je jako zjawisko w procesie jednoczesnej kreacji i zaniku. Do przygotowania czwartego projektu zaproszono Hrafnkella Sigurdssona. Jego fotografie i projekty wideo były pokazywane niemal na całym świecie od Tasmanii po Luwr. Ten islandzki artysta, zdobywca Icelandic Visual Arts Award w 2007 roku, prezentuje na fasadach budynków w centrum Wrocławia dwie projekcje wideo. Każda z nich przedstawia islandzkie wodospady.