Sprzysiężenie Kiełbasek | wystawa Jacka Sroki

Sprzysiężenie Kiełbasek | wystawa Jacka Sroki

Wystawa  Jacka Sroki  „Sprzysiężenie Kiełbasek” zainauguruje działalność nowo otwartej galerii sztuki współczesnej ARTTRAKT. Jest to pierwsza indywidualna wystawa artysty we Wrocławiu i prezentować będzie wybór ok. 40 obrazów i grafik powstałych w ciągu ostatnich lat. 

Artysta, urodzony w 1957 roku w Krakowie, absolwent Wydziału Grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, w latach 1981–1989 pracownik tego wydziału, uczeń Mieczysława Wejmana, Włodzimierza Kunza, Adama Hoffmanna i Witolda Skulicza, studiował również malarstwo w pracowni kolorysty Jana Świderskiego. Jest wielokrotnym laureatem
międzynarodowych i polskich konkursów graficznych; w 2001 roku zdobył krakowską nagrodę im. Witolda Wojtkiewicza. 

Dzieła Jacka Sroki znajdują się w licznych polskich kolekcjach publicznych, a za granicą jego grafiki mają w swych zbiorach m.in. British Museum (Londyn), Graphische Sammlung Albertina (Wiedeń), Bibliothèque Nationale (Paryż), Museum Prefectoral (Kumamoto, Japonia), Metropolitan Museum of Art (Nowy Jork) czy National Gallery of Art
(Waszyngton). Od lat dziewięćdziesiątych XX wieku artysta jednak częściej niż w Polsce wystawia swe obrazy i grafiki za granicą, dlatego ważne wydaje się przypomnienie jego twórczości we Wrocławiu.

W twórczości Jacka Sroki odnależć można echa ekspresjonizmu i tradycji krakowskiej szkoły grafiki.  W zakresie ikonografii artysta często odwołuje się  do uniwersalnych tematów i motywów znanych z historii, literatury i sztuki powszechnej. Jacek Sroka tworzy własny malarski język, który swoją szorstkością i wyrazistością doskonale odpowiada
podejmowanej tematyce, której głównym bohaterem jest człowiek ze swoimi niedoskonałościami. Artysta posługuje się deformacją, zaskakująco zestawia barwy, bawi się fakturą,. Często jest w tych obrazach dosadność, ślad ekspresyjnej
stylistyki z początków twórczości, jednak wszystkie te zabiegi to dokładnie obmyślana koncepcja, kompozycja zgodna z najlepszymi akademickimi zasadami, choć  odbiegająca od ideałów klasycznych konwencji.To co łączy prace zgromadzone na wystawie to poetyka groteskowości.  Pod prześmiewczą formą kryją się odniesienia do skomplikowanych relacji międzyludzkich, targających człowiekiem lęków, słabości, pragnień. Dalekie są one od
jednoznaczności. Przy atmosferze żartu,  pozornej błahości niektórych historii wyczuwalny jest niepokój, zapowiedź katastrofy. co swą kulminacje  znajduje w pracy „Szakona”, gdzie tragedia rozgrywa się już na naszych oczach. Zdaniem Wolfganga Kaysera, badacza groteski "Groteskowość to świat, który został wyobcowany"  Taki świat wykreowany w sztuce budzi zdziwienie i zarazem lęk z powodu jego zdeformowania, jednocześnie wynika z potrzeby przezwyciężenia tego, co zagraża i niepokoi w realnym, współczesnym świecie.  Jacek Sroka odnajduje absurdy, intrygujące  postawy nie tylko w autentycznych historiach, ale także w tych literackich, czy w tych tworzonych przez popkulturę. W swoich pracach kreśli  osobistą, prześmiewczą wizje tych historii i demitologizuje ich znaczenie, znajdując odpowiedni dystans. Jest to  groteskowy zapis świata, ale jakże trafny, bo przecież w rzeczywistym świecie tak jak w jednym z obrazów Jacka  Sroki nawet Superman mógłby pozwolić sobie na chwilę słabości...