The Poise Rite | koncert

The Poise Rite | koncert

godzina 22:30
THE POISE RITE
Koncert zespołu THE POISE RITE i premiera materiału muzycznego
do tekstów Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego 

Zespół The Poise Rite powstał w 1997 roku w Rzeszowie. Tworzą go Bartłomiej Zaborowski, Krystian Kwolek i Olegs Samsonovs.

Formacja, której twórczość określana jest jako mieszanka rocka i indie-popu, jest jednym z zaledwie kilku polskich zespołów, które zagrały na kultowym festiwalu Glastonbury, i jedynym, o którym regularnie pisuje brytyjska prasa muzyczna.

W 2007 roku po latach zdobywania doświadczeń i poszukiwania własnego, oryginalnego brzmienia, The Poise Rite wydał pierwszy w swej karierze album Passagalia (EMI) i rozpoczął promującą go trasę koncertową.

Gościł na największych polskich festiwalach m.in.: Heineken Open'er Festival oraz MFT Malta w Poznaniu. Uznanie środowiska muzycznego zdobył też ich koncert na Off Festival 2008 w Mysłowicach.

Podczas finałowego koncertu 15. festiwalu Port Wrocław zespół wykona w akustycznej oprawie utwory inspirowane wierszami Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego, które ukazały się w USA pod zbiorczym tytułem Peregrinary.

Opinie:

The Poise Rite to jeden z tych zespołów, których dalsze poczynania należy dokładnie śledzić. Niewykluczone, że jesteśmy świadkami narodzin naprawdę wielkiej grupy.
Basia Bardaryn

Brakuje mi takich właśnie, rockowych, gitarowych wydawnictw. Już piękny, potężny, choć akustyczny, otwierający płytę "Getting Old" robi wrażenie, a kiedy panowie podłączają "wiosła" do prądu jest jeszcze ciekawiej, choć nie znajdziemy tu instrumentalnych galopad czy powalających refrenów. Siłą tego albumu jest raczej niezwykły klimat. Melancholijny, nostalgiczny.
Kuba Pagiński

Muzyka mroczna, oczywiście gitarowa, wzbogacana psychodelicznymi plumkaniami basu bądź brzdękami organów. Do tego zawodzący, przepełniony emocją i mocno charakterystyczny wokal (w który trzeba się wsłuchać by docenić) wyśpiewujący problemowe, podszyte egzystencjonalną refleksją teksty. Potrafią tworzyć odpowiedni nastrój.
Łukasz Dolata