Trans-Atlantyk - Witold Gombrowicz | spektakl

Adaptacja, reżyseria i opracowanie muzyczne: Jarosław Tumidajski
Scenografia: Mirek Kaczmarek
Choreografia: Anka Jankowska
Dramaturg: Aneta Cardet
Asysytent reżysera: Krzysztof Boczkowski

Obsada:  Krzysztof Boczkowski, Tomasz Cymerman, Jakub Kamieński (gościnnie), Maciej Kowalik (gościnnie), Zdzisław Kuźniar, Dariusz Maj, Marcin Misiura (PWST), Tomasz Orpiński, Michał Szwed (PWST), Maciej Tomaszewski, Bartosz Woźny, Krzysztof Zych.

Ta autofikcyjna powieść Gombrowicza pisana w 1947 roku w dusznym pomieszczeniu biurowym Banco Polaco w Argentynie opowiada o burzliwych losach nowego emigranta, który przybywa do Buenos Aires w chwili, gdy w Europie wybucha wojna. Trans-Atlantyk, zbudowany na szkielecie groteski podszytej gorzkim rozliczeniem polskich pseudo-mitów i narodowych póz, był odbierany przez długi czas jako „bluźnierczy wybryk artysty”, by później stać się dziełem klasycznym – pozbawioną emocji lekcją krytycznego myślenia o polskości.

Tumidajski mierzy się z tym tekstem na nowo. Scena posłuży mu za makietę współczesnej Polski, a postać bohatera, Gombrowicza-Pisarza, za obiekt politycznych, społecznych oraz kulturowych manipulacji. Inscenizacja pojmowana jest tu jako symulacja ludzkich postaw i funkcjonuje wyzuta z rodzajowości. Ukazać ma w zamierzeniu reżysera pasożytniczy proces, jaki zachodzi pomiędzy jednostką, ciałem twórczym a państwem, narodem, jego kultem i symbolami. Akt nadużycia owych symboli, ich natłok, histeryczny wręcz przesyt, będące codziennym doświadczeniem współczesnego Polaka, są w spektaklu Tumidajskiego steatralizowaną kondensacją zachowań, która prowadzić ma do społecznej autorefleksji.

Bocian wylądował - fotorelacja