Wrocławski Teatr Pantomimy im. Henryka Tomaszewskiego

Al. Dębowa 16, 53-121 Wrocław


Nazwa:Wrocławski Teatr Pantomimy im. Henryka Tomaszewskiego
Adres:

Al. Dębowa 16, 53-121 Wrocław

Kontakt:

tel. +48 71 337 21 03 www.pantomima.wroc.pl

Wrocławski Teatr Pantomimy im. Henryka Tomaszewskiego


Unikatowy w skali światowej, autorski teatr pantomimy Henryka Tomaszewskiego. Powstał w 1956 r. jako Studio Pantomimy przy Państwowych Teatrach Dramatycznych we Wrocławiu. Kierownictwo Studia to: Henryk Tomaszewski (kierownik artystyczny), Adam Baron [Andrzej Barski](sprawy literackie) i Bogusław Danielewski (administracja i sprawy organizacyjne). Pierwszy zespół artystyczny tworzyli głównie aktorzy i tancerze, m. in. Elżbieta Jaroszewicz, Ałła Laskowska, Irena Szymkiewicz, Stanisław Brzozowski, Jerzy Fornal, Zdzisław Kapuściński , Anatol Krupa, Janusz Pieczuro. I Program (prem. 4 XI 1956) był składanką etiud pantomimicznych wg scenariusza, w reżyserii i choreografii H. Tomaszewskiego. Poprawiona wersja „Płaszcza” z II Programu przyniosła teatrowi pierwsze nagrody na VI Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Moskwie (maj 1957r.) - I nagroda i złoty medal dla zespołu za mimodram „Płaszcz” oraz I nagroda i złoty medal dla Henryka Tomaszewskiego za rolę Akakiusza. 1 I 1958 nadano statut organizacyjny zespołowi H. Tomaszewskiego i przekształcono Studium w teatr zawodowy. Prezydium Rady Narodowej m. Wrocławia przyznało dotację i zmieniło nazwę na Miejski Teatr Pantomimy we Wrocławiu. 26 I 1959r. uchwałą Prezydium Rady Narodowej m. Wrocławia teatr zostaje upaństwowiony pod nazwą Wrocławski Teatr Pantomimy. W statucie zapisano kierownictwo artystyczne H. Tomaszewskiego sankcjonując w ten sposób autorską formułę teatru. WTP od początku tworzony był wyobraźnią i wrażliwością jednego twórcy. Podporządkowywali się mu także scenografowie, a współpracował z najwybitniejszymi polskimi artystami Jadwigą Przeradzką i Aleksandrem Jędrzejewskim, Zofią de Ines, Władysławem Wigurą, Franciszkiem Starowieyskim, Krzysztofem Pankiewiczem, Andrzejem Majewskim, Kazimierzem Wiśniakiem. Już w I Programie można było znaleźć cechy charakterystyczne dla tego teatru: zespołowość, znacząca rola oprawy plastycznej i muzycznej, kanwa literacka, wielokierunkowe poszukiwania formalne. Poszukiwania te zmierzały w zupełnie innym kierunku, niż powszechna wtedy konwencja francuskiego mimu czystego.

Od początku miał to być t e a t r. Pierwsze lata jego istnienia i pierwsze programy to czas intensywnych eksperymentów artystyczno-technicznych: teatr wschodni, tradycyjna pantomima francuska, teatr ludowy, commedia dell`arte, prymitywizm, średniowieczne misteria i niemy film. H. Tomaszewski penetrował rozległe obszary kultury i estetyki, szukając inspiracji w mitach, literaturze, plastyce, muzyce, psychologii, źródłach i formach teatru, a także w istocie ruchu. W l. 60-tych powstają mimodramy perfekcyjnie łączące umiejętności techniczne zespołu z refleksją inscenizatora: „Ziarno i skorupa” (`61), „Labirynt” (`63), „Suknia” (`66), Ruch (`66). Protagonistami zespołu byli wówczas: Stanisław Brzozowski, Paweł Rouba, Janusz Pieczuro, Jerzy Kozłowski, Andrzej Szczużewski, Leszek Czarnota. Rozwój WTP następuje w kierunku pełnospektaklowych widowisk o bogatej scenografii i oprawie muzycznej, o jednolitej strukturze dramatycznej. Etap ten rozpoczyna w 1970 r. „Odejście Fausta”. Powstają spektakle uznane za szczytowe osiągnięcia WTP „Menażeria cesarzowej Filissy”, „Przyjeżdżam jutro”, „Hamlet-ironia i żałoba”, „Rycerze króla Artura”. Główne role kreują: Danuta Kisiel, Ewa Czekalska, Urszula Hasiej, Czesław Bilski, Marek Oleksy, Zbigniew Papis, Janusz Pieczuro, Jerzy Reterski, Krzysztof Szwaja Przy teatrze działa studio przysposabiające przyjętych do zespołu do zawodu mima. Teatr wykształcił wielu znakomitych artystów, którzy prowadzą teraz swoje teatry, zajmują się pracą pedagogiczną w kraju i poza granicami: m. in. Elżbieta Jaroszewicz, Ewa Czekalska, Paweł Rouba, Stanisław Brzozowski, Stefan Niedziałkowski, Jerzy Kozłowski, Marek Oleksy, i obecny dyrektor WTP Aleksander Sobiszewski. WTP występował ze swoimi spektaklami na całym świecie, od Hiszpanii po Japonię, od krajów skandynawskich po Australię, Meksyk i Wenezuelę. Zespół brał także udział w spektaklach realizowanych w innych teatrach (np. La Scala w Mediolanie, Opera w Lipsku, teatry w Polsce, Niemczech, Skandynawii). WTP był laureatem wielu nagród, H. Tomaszewski szczególnie cenił dwie z nich: złoty medal Swedish Dance Association, Sztokholm `63 r i Złota Gwiazda (Etoile pour recherche corporelle) zdobytą na VIII Międzynarodowym Festiwalu Tańca w Paryżu w listopadzie 1970 roku. O WTP nakręcono filmy dokumentalne w kraju i za granicą, rejestrowano także spektakle dla potrzeb Teatru TV (”Spór”, „Kaprys”, „Tragiczne gry”), BBC, TV włoskiej, duńskiej, norweskiej. Od września 1998 dyrektorem WTP, był Kazimierz Janusz Doniec. Pełniąc obowiązki dyrektora realizował koncepcje artystyczne i repertuarowe Henryka Tomaszewskiego. Od lipca 2003 roku Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym Teatru jest Aleksander Sobiszewski . Uczeń Mistrza. Aktor – mim Pantomimy Tomaszewskiego od dwudziestu lat. Stworzył znaczące kreacje postaci scenicznych np. Pucka w „Akcji-Sen Nocy Letniej” czy Jaua w „Kaprysie”. Również tworzył porywające sceny np. Tango w „Tragicznych Grach”. Od 1997 roku jako scenarzysta i reżyser realizuje w Teatrze Pantomimy, w ramach Sceny Alternatywnej „Walium”, własne spektakle „Czarna Babka” oraz „Parada Atrakcji czyli umarli się nie myją”.





Dodaj do:

Mapa




Komentarze


Brak komentarzy.


Dodaj komentarz

Nick:
Treść:
 

© 2008 - 2013 - Punkt Informacji Kulturalnej - Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Projekt i Wykonanie: BetterSite.pl, Utrzymanie i Rozwój: Stermedia
email marketing