Wydalony | Międzynarodowy Konkurs Nowe Horyzonty

Wydalony | Międzynarodowy Konkurs Nowe Horyzonty

Expelled
reż. Adam Sikora / Polska 2009 / 103’
napisy: polskie i angielskie

Obsada
Krzysztof Siwczyk

Opis filmu
„Wydalony” to obraz Adama Sikory inspirowany trzema prozami Samuela Becketta. Film, w którym nie pada żadne słowo, rozwija autorską wizję motywów z „Molloya”, „Pierwszej miłości” i „Końca”. Fonosfera i obraz, w duchu beckettowskiej ascezy, w całości opowiadają historię bezimiennego bohatera. „Wydalony” to tragifarsa, wizyjna parabola „istnienia niekoniecznego”, wyrzuconego poza nawias egzystencjalnej użyteczności. Życie oparte o małe rytuały, powtarzane czynności, jawi się tu jako droga krzyżowa, pozbawiona jednak metafizycznej rekompensaty. Sikora doprowadza do ekstremum swój język filmowy, sprawdza granice znaczenia ciągu niemych kadrów, wystawia na próbę widza, zmuszonego współodczuwać klaustrofobię egzystencji. Reżyser nie godzi się w „Wydalonym” na minimum kompromisu, rozumianego w duchu jakiegokolwiek pozytywnego rozwiązania. „Wydalony” nigdy się nie rozpoczyna, zawsze jednak się kończy. To film bez nadziei, bez Boga, filmowy esej o pustce symboli, którymi wypełniamy „ziemię jałową” naszego  życia. Jednocześnie niepozbawiony absurdalnego humoru, „Wydalony” akceptuje śmiech przez łzy, wylewane nad grobem świata przedstawionego, wykreowanego przez autora „Giganta”.
Film „Wydalony” stara się być „wiernym przegranej” - linearnie, kierując się potrzebą tradycyjnej narracji, oddaje groteskowe poczynania bohatera. Wpisane są w niego wszelkie idiomatyczne elementy konstrukcji psychofizycznej – kaleka pantomima ruchów, pasywna mimika, nieporadna i szczątkowa komunikacja, wreszcie niemota. Stanowią one plastyczne podkreślenie filmowej kreacji, służącej oddaniu atmosfery upadku, w sposób możliwie przyległy do beckettowskiej strategii pojmowania życia, złożonego z wielu sprzeczności i wykluczających się motywacji. Poharatany psychicznie człowiek - bohater,  „zamiera, nim dojdzie do orzeczenia”, jak pisał w „Tekstach po nic” Samuel Beckett.
Druga, pełnowymiarowa fabuła Sikory, dyskretnie dialoguje z „Filmem” Alana Schneidera z 1965, przy tworzeniu którego brał udział sam Beckett. Dla widzów pamiętających przejmującą kreację aktorską Bustera Keatona, „Wydalony” będzie rodzajem palimpsestu, przywołującego  figurę  trwogi  życia w obcym świecie, z którego będziemy wydaleni w nicość śmierci. Autonomicznie, oglądany poza tym kontekstem, zdaje się przynosić nową jakość tego, co określamy mianem „kina niemego”.

Międzynarodowy Konkurs Nowe Horyzonty
Amer, Kuszenie świętego Tõnu, Le Quattro Volte, Mama, Paszcza wilka, Podróżuję, bo muszę, wracam, bo cię kocham, Pomiędzy dwoma światami, Putty Hill, Refreny powracają jak rewolucje w piosence, Shit Year, Trash Humpers, Wydalony, Wśród drzew, Zwyczajna historia