Jak tańczy się Pożoga Dance?

     Wystawa jest opowieścią trzech młodych artystek o ich doświadczeniach, które okazują się wspólne dla kobiet żyjących w dobie zmieniających się norm społecznych. Autorki są absolwentkami Wydziału Malarstwa ASP we Wrocławiu.
Michalina Kostecka i Maria Kiniorska wcześniej przygotowały wspólnie projekt „Polishmeat”, zaprezentowany m.in. na Targach Designu w Mediolanie. Teraz w trójkę stworzyły wystawę Pożoga Dance. Za pomocą prostych form przekazu: myśli zapisanych, wypowiedzianych o czwartej nad ranem, rozmów uwiecznionych kamerą, poznajemy ich kobiecą perspektywę. 

     Pożoga dance to nieustanna walka ze stereotypami, normami kulturowymi narzuconymi przez społeczeństwo. To pułapka: uwalniając się od jednego stereotypu wpada się natychmiast, niezauważenie, w inny.
     Zbiór prezentowany w BWA  jest podróżą, mającą swój początek w dziecięcych marzeniach i rozterkach,  wiodącą poprzez ograniczenia młodzieńczych lat. To dorastanie, obarczone przestrogami rodem z ludowych mądrości, które zdają się nieustannie wisieć nad głową. W naszej rzeczywistości opresyjna kultura traktuje kobietę jak obiekt seksualny, a jednocześnie zabrania jej o seksie mówić. Wynosi na piedestał ideał Matki Polki, której seksualność jest tematem tabu. Obraz kobiety – towaru atakuje ze szklanego ekranu, z witryn sklepowych, jękami orgazmu w reklamie radiowej. 

     Na wystawie zobaczyć możemy próby wychodzenia poza ograniczenia narzucone przez rodzinę i społeczeństwo, próby stworzenia własnego systemu wartości, dążenie do samoakceptacji i niezależności. Imprezy do białego rana, alkohol, seks - służą kwestionowaniu status quo. To wystawianie na próbę własnego „ja” pod pozorem lekkiej rozrywki.
     Pożoga dance to poszukiwanie miłości, która jest głęboką i pierwotną potrzebą każdego człowieka. Ta właśnie potrzeba nadaje wystawie wymiar bardziej uniwersalny.  Ale nawet miłość nie jest prosta, kiedy  jest się świadomym ryzyka i ograniczeń z nią związanych. Wymaga odwagi. Kultura, która daje tyle możliwości i pokus, utrudnia budowanie trwałych relacji opartych na zaufaniu, coraz trudniej być naprawdę blisko drugiego człowieka. Zaufanie to heroizm.
     Pożoga dance to walka podszyta lękiem, to ambiwalencja i rozwój, to wnikliwa analiza kobiecego myślenia na drodze ku dojrzałości. Poruszająca.

^{tekst: Agata Hawranek}

więcej artykułów