Życie jak w Samsara Disco

Samsara do dyskoteka , dyskoteka to życie, życie to szukanie światła, a jego szukanie do studnia.

"Wszystko w tym świecie
- to kłamstwo
Prócz prawdy śmierci".

Nowa sztuka na deskach Teatru Polskiego (Scena na Świebodzkim) to historia życia, ze wszystkimi jego nieodłącznymi elementami: jest  miłość i pożądanie, zdrada i kłamstwo, przyjaźń i pieniądze, choroba i śmierć.  Za pomocą prostych środków i   surowych dekoracji reżyserka Agnieszka Olsten świetnie odwzorowuje to, jak wyglądać może historia każdego z nas.  Opowieść jakich wiele, a przecież czasem tak trudno przenieść zwyczajność na deski teatru, nie ocierając się o nudę.

Jak to w życiu, w Samsara Disco także: raz jest brutalnie i drastycznie, raz zabawnie i komicznie. Niewierny Iwanow zdradza swą umierającą żonę Annę, którą z kolei opiekuje się Hrabia, a ten w końcu daje się omotać pannie na wydaniu – Marinie, siostrze kochanki Iwanowa – Nataszy. W przepychankach (czasem dosłownych!) na scenie bierze udział także ojciec dwóch sióstr, Lebiediew (w tej roli gościnnie Maciej Kozłowski), jego żona, przyjaciele i doktor, wykazujący skłonność do ciężko chorej Anny. Skandale i dyskryminacja, rozważania nad sensem istnienia, trochę abstrakcyjno – filozoficznych dialogów o życiu. Historia zaczyna się niewinnie, od tańca przy muzyce disco.... 

Samsara Disco da się oglądać z przyjemnością. Charyzmatyczna obsada, dynamicznie przenikające się sceny, oszczędna muzyka. Nie brakuje także naprawdę dobrych momentów, jak choćby wywołująca salwy śmiechu publiczności zabawa w pompowanie balonów. Jest śmiesznie, ale nie na siłę. Poczucie humoru na dobrym poziomie.

Na uwagę zasługuje gra Katarzyny Strączek, wcielającej się w rolę Anny, a także Tomasza Wygody jako Hrabiego. Najciekawszą rolę męską odegrał Mirosław Haniszewski, który stworzył niesamowicie barwną kreację Borkina.

Dla tych, którzy wybierają się do Teatru Polskiego, by zobaczyć najnowszą produkcję, mamy tylko małe ostrzeżenie – wykupienie miejsca dalej niż w pierwszych dwu rzędach oznacza wyciąganie szyi, by zobaczyć co dzieje się z przodu.

Dane techniczne;
utwór sceniczny - AGNIESZKA OLSTEN, BARTOSZ FRĄCKOWIAK
reżyseria - AGNIESZKA OLSTEN
dramaturgia - BARTOSZ FRĄCKOWIAK
scenografia - JOANNA KACZYŃSKA
reżyseria światła - WOJCIECH PUŚ
współpraca - AGATA SKWARCZYŃSKA
muzyka - MARCIN I BARTŁOMIEJ BRAT OLEŚ
choreografia - TOMASZ WYGODA
koordynator projektu - HANNA FRANKOWSKA

Obsada;
Borkin, Mitia - MIROSŁAW HANISZEWSKI
Lebiediew - MACIEJ KOZŁOWSKI (gościnnie, aktor Teatru Narodowego w Warszawie)
Dima - MARCIN CZARNIK
Anna, Sara - KATARZYNA STRĄCZEK
Iwanow - MICHAŁ MAJNICZ
Hrabia - TOMASZ WYGODA (gościnnie)
Sasza, Natasza - DAGMARA MROWIEC
Zinajda Sawiszna, Marina - BOŻENA BARANOWSKA
Babakina, Marina - ANNA ILCZUK
Lwow - JAKUB GIEL

asystent reżysera - MIROSŁAW HANISZEWSKI
inspicjent i sufler - IWONA RÓLCZYŃSKA
rekwizytor - JACEK SZPINKO
realizacja światła i wideo - DARIUSZ BARTOŁD, KAZIMIERZ BLACHARSKI, MAREK STUPKA
realizacja dźwięku - MACIEJ KABATA

więcej artykułów