Publicystyka :: ENH

To już jest koniec... W niedzielę zakończyła się 10 edycja Festiwalu Era Nowe Horyzonty. Zapraszamy na fotorelację Lecha Basela z wydarzeń w Arsenale. Gwiazdą wieczoru był  niewątpliwie Gonjasufi, odkrycie alternatywnej sceny elektronicznej ostatniego roku.

To jedna z większych niespodzianek festiwalowego klubu. Dla jednych to była chwila wspomnień, dla innych lekcja historii polskiego rocka. Legenda polskiej sceny rockowej, zespół Roberta Brylewskiego Kryzys, był gwiazdą piątkowego koncertu w Arsenale.

Dziesiątego dnia Festiwalu okazało się, że Kurdystan jest przepiękny, w Izraelu czasami boją się wychodzić z domu, w Rosji tańczą płuca, a o przejęcie Sarajewa starają się islamscy fundamentaliści sponsorowani przez Arabię Saudyjską. To się nazywa poszerzanie horyzontów.

Na ten koncert czekałem od samego początku festiwalu. Z każdym kolejnym dniem rosła moja ciekawość oraz niechęć do DJskich prezentacji martwych dla mnie dźwięków generowanych za pośrednictwem komputerów i mixerskich konsolet. Coraz mniej albo i wcale nie było w tym dla mnie muzyki...

Tytuły filmów dnia dziewiątego ENH składają się w miłosną poradę dla naszych czytelniczek: jeśli chcesz dowiedzieć się „Jak być kochaną”, uwierz w „Przeznaczenie” i wyznawaj zasadę „Podróżuję, bo muszę, wracam, bo cię kocham”. Przed tobą i twoją parnterką/twoim parnterem, otworem stanie wtedy cały „Kosmos” możliwości.

O przypalaniu krabów, uwielbieniu dla Goddarda, żartowaniu z nazistów i zachwycie nad wrocławską publicznością – opowiada nam Phillippe Mora, jeden z najciekawszych gości 10. edycji festiwalu Era Nowe Horyzonty.

Czwartkowy wieczór w Arsenale to kolejna dawka muzyki tureckiej w wykonaniu zespółu Replikas i Tolga Baklacioglu. Na zakończenie wysłuchalismy polskiej formacji Gypsy Pill, zespołu jakiego na polskiej scenie muzycznej jeszcze ponoć nie było...

Skandynawska „Valhalla Rising” i inne obrazy z kolejnego dnia Ery Nowe Horyzonty,
w charakterystycznym ujęciu naszego niezmordowanego w śledzeniu festiwalowych perełek Adriana Fulneczka.

A jednak można inaczej. Dotychczasowe proporcje koncertowe w Klubie ENH postawione zostały w środę do góry nogami. Inaczej niż w pierwszych dniach ilość muzyki w muzyce rosła. Najmniej słyszałem jej w wykonaniu rozpoczynającego ten wieczór brytyjskiego zespołu Chrom Hoof, dużo więcej popłynęło jej z komputerowej konsolety Deadelusa, a w zamykającym część koncertową graniu zespołu Wiolonczele z Miasta było jej naprawdę sporo.

Klasyk amerykańskiego kina niezależnego „Taśma” i ściągnięte do Wrocławia prosto z Cannes, „Shit Year” z Ellen Barkin w roli głównej, rozświetlały widzom ciemną, festiwalową drogę siódmego dnia ENH.

Drugi dzień Klubu Festiwalowego ENH był w całości poświęcony nowej muzyce tureckiej. Głównym bohaterem wieczoru stał się zespół Baba Zula & Mad Professor, po nich, z własnymi projektami, wystąpili Klaustro i Vstspor.

Wtorek w klubie festiwalowym należał do muzyki tureckiej. Klaustro, Vstspor i Baba Zula wspomagany przez legendę dubu Mad Professora.

Wczoraj opisywał - dziś pokazuje. Fotorelacja Lecha Basela z koncertu otwierającego klubową scenę Ery Nowych Horyzontów.

Przechadzając się po centrum Wrocławia, niemal na każdym kroku zauważamy ślady Ery Nowych Horyzontów. Jak festiwal zmienił miasto - śledził Lech Basel.

W poniedziałek, rozpoczął swoją koncertową działalność Klub Festiwalowy Era Nowe Horyzonty. W tym roku wyjątkowo klub nie działa równolegle z samym festiwalem, startuje z czterodniowym opóźnieniem. Jak zapowiada jego szef, Kostas Georgakopulos: nie będzie to miało wpływu  zarówno na ilość wykonawców, jak i jakość koncertów. Staranna selekcja mzuyków, wybór artystów nowatorskich i poszukujących - mają zapewnić nam niezapomniane wrażenia.