O współczesnych upiorach w operze | „iGranie z Potworami” w Operze Wrocławskiej | premiera

Zaproszono je na Festiwal Opery Współczesnej.

W Operze Wrocławskiej zalęgły się potwory. Choć chyba powinnam napisać: upiory. Te współczesne są jednak dalekie od klasycznych, gotyckich konotacji. Zaproszono je na Festiwal Opery Współczesnej. Z „Głosem Potwora” przyjechała Agnieszka Smoczyńska, a z „iGraniem z Potworami” – Marta Streker.

O spektaklu operowym Agnieszki Smoczyńskiej można było już czytać na łamach PIK-a:

https://pik.wroclaw.pl/glos-potwora-w-operze-wroclawskiej-czyli-potwornie-dobre-przedstawienie/

https://pik.wroclaw.pl/glos-potwora-w-ramach-6-festiwalu-opery-wspolczesnej-przed-premiera/

Teraz przyszła kolej na kilka słów o widowisku familijnym Marty Streker. Tak, dzieci też lubią się bać i warto oswajać je z potworami, jak zalecają psychologowie i psychiatrzy. Rozpieszczony umysł trzeba poddawać próbom, żeby lepiej radził sobie z rzeczywistością. A skoro tak, to idźcie ze swoimi dziećmi do opery, zaproponujcie nastolatkom nowe artystyczne doświadczenia. Efekt wspólnych rozmów może być zaskakująco ciekawy.

https://pik.wroclaw.pl/rozpieszczony-umysl-jak-dobre-intencje-i-zle-idee-skazuja-pokolenia-na-porazke-greg-lukianoff-jonathan-haidt/

Sobotnie pokazy spektaklu „iGranie z Potworami” poprzedzone były prelekcjami. Spotkania z widzami poprowadził sam kompozytor – Mateusz Ryczek. Artysta opowiedział o współczesnej sztuce kompozycji. Odpowiadał też na pytania słuchaczy.

Dodatkowo dla gości, którzy odwiedzili Operę Wrocławską w sobotę, Mateusz Ryczek przygotował niespodziankę – telefoniczne sygnały dźwiękowe oparte na fragmentach opery „iGranie z Potworami”, dostępne do pobrania.

A sam spektakl okazał się mrocznym doznaniem z optymistycznym zakończeniem.

„iGranie z Potworami” to opera z muzyką Mateusza Ryczka i librettem Justyny Skoczek. Spektakl jest zanurzony w nocy – dosłownie i metaforycznie. Domowa, wieczorna cisza przechodzi tutaj w cyfrowy mrok rozświetlany migającym monitorem komputera. Szybko okazuje się, że granica między łóżkiem dziecka a ekranem komputera jest bardzo cienka.

Świat realny i wirtualny przenikają się.

Ważne, że opera nie jest nadęta moralizatorskim frazesem.

Uzależniony od gier komputerowych ojciec jest kruchy i czuły, a córki reprezentują dziecięcą wyobraźnię i nastoletni bunt.

Pojawiają się tu wątki związane z wchodzeniem dziecka w rolę ratownika i rozbawiacza. To córka uzależnionego od gier komputerowych ojca nawołuje do wyjścia z kanału orkiestrowego i do zaśpiewania Mozarta. To dziecko widzi „słowiański świat jak ogórki w słoiku”. To dziecko staje się bohaterką ciemnej historii o pogubieniu się dorosłych w świecie wirtualnej rzeczywistości.

Twórcy „iGrania z Potworami” zamiast bajki oferują doświadczenie – mroczne, rozświetlane siłą relacji i niepokojąco bliskie codzienności dziecięcej publiczności.

To kolejna odkrywcza inscenizacja, która dobrze wpisuje się w program Festiwalu Opery Współczesnej i daje familijnej publiczności szansę na przeżycie z bliskimi strachu i wzruszenia.

^{Oprac. i fot. ze spotkania. do}