Znakomity wieczór w NFM z piosenkami mistrzów piosenki we wspaniałych interpretacjach – takie komentarze można było przeczytać i usłyszeć po koncercie „Piosenki to…? Radosny Orszak Trzech Króli przetaczał się przez Wrocław zgodnie z tradycją 6 stycznia w południe i w tym czasie, jak sądzę, realizatorzy niedzielnego koncertu w NFM ustawiali nagłośnienie, światło, całą przestrzeń dużej sali, aby -dwukrotnie tego dnia- świetnie zabrzmieli w niej i dobrze wyglądali artyści piosenki, gościnnie prezentujący program „Piosenki to…? – Osiecka, Młynarski, Przybora, Kofta”.
Koncert prowadził Andrzej Poniedzielski racząc słuchaczy melancholią, liryzmem, dowcipem i autoironią. Z wdziękiem częstował widzów anegdotą, nienachalnym żartem typu: „Nie martw się, że idą walentynki, a ty nie jesteś zakochany, w święto zmarłych też nie musisz umrzeć”. Poetyckie frazy przeplatał z zapowiedziami utworów wykonywanych przez Joannę Trzepiecińską, Kacpra Kruszewskiego, Olgę Bończyk, Beatę Rybotycką i Jacka Wójcickiego.
Słuchaliśmy z rozrzewnieniem i nuciliśmy fragmenty: „Truskawki z Milanówku…”, „Kaziu zakochaj się…”, „Już kąpiesz się nie dla mnie…”, „Dziewczyny, bądźcie dla nas dobre na wiosnę…”, „Ktoś mnie pokochał na dobre i na złe…”, „Piosenka jest dobra na wszystko…”, „Jesteśmy na wczasach w tych góralskich lasach…”, „Przeklnij mnie…”, „Dobranoc, już czas na sen…”, „Albowiem prysły zmysły”, „Ucisz serce”, „Jak to do nieba artyści szli dwaj…”.
Finałowe „Jeszcze w zielone gramy” i „Róbmy swoje” poderwało z miejsc wszystkim, którzy mogli wstać z foteli.
Zespół muzyczny pod kierunkiem Wiesława Wysockiego nie przeszkadzał wykonawcom w interpretacji utworów. Słowa poetów piosenki Agnieszki Osieckiej, Wojciecha Młynarskiego, Jeremiego Przybory i Jonasza Kofty zyskały stosowną oprawę instrumentalną. Klasyczny styl i nienaganna forma prezentacji utworów przywoływała wspomnienie początków wrocławskiego Przeglądu Piosenki Aktorskiej.
Było z klasą, sentymentem i sensem, w lubianym przez wielu słuchaczy stylu.
Oprac. i fot. do
Publicystyka:
